ඖෂධීය ගුණයෙන් අනුන පහතරට තේ දල්ල

Abstract

තේ පානය නිෂ්පාදනය කරන්නේ Camellia sinensis නම් විද්‍යාත්මක නාමයෙන් හඳුන්වන තේ ශාකයෙන් නෙළා ගත් ළපටි දළු භාවිතයෙනි. වර්ෂ 1867 බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික ජේම්ස් ටේලර් මහතා විසින් ශ්‍රී ලංකාවට වාණිජමය වශයෙන් හඳුන්වා දුන් මෙම බෝගය අද වන විට ප්‍රධාන වැවිලි බෝගයක් වී හමාරය. එවක පටන් මේ දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ ප්‍රදේශ වල තේ ප්‍රභේද වගා කරමින් අප ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීමට මහත් රුකුලක් වෙමින් පවතී.

භූ විෂමතාව අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ තේ වගාව කොටස් තුනකට වර්ග කර දැක්විය හැකි අතර ඒවා නම් උඩ රට තේ (1,200 m ට ඉහල උස් බිම්වල තේ වගාව), මැද රට තේ (මුහුදු මට්ටමේ සිට 1200 m ත් 600 m ත් අතර බිම්වල තේ වගාව) හා පහතරට තේ (600 m ට වඩා පහළ බිම්වල තේ වගාව) යනුවෙනි. විවිධ තේ ප්‍රභේද ඒවා වගා කරන ප්‍රදේශයෙහි දේශගුණික තත්ත්වය මත, තේ දල්ලෙහි ගොඩනැගෙන රසායනික සංඝටක ද වෙනස් වීමේ හැකියාවක් ඇත. මේ පිළිබඳ දැනට පවතින දත්ත අල්ප බැවින් නව දැනුම සොයා යාමේ අරමුණින් ශ්‍රී ලංකාවේ උඩරට, මැදරට හා පහතරට තේ යායවල් වලින් නෙළා ගත් නැවුම් තේ දළු වල ජෛව රසායනික සංඝටක හා ප්‍රතිඔක්සිකාරක ධාරිතාව සංඛ්‍යාත්මකව මැන බැලීමේ පරීක්ෂණයක්, පරීක්ෂකයන් කණ්ඩායමක් විසින් සිදුකොට ඇත. ඒ සඳහා ඉහත සඳහන් ප්‍රදේශ තුනෙහි බහුලව වගා කරන තේ ප්‍රභේද 5ක් (TRI 2023, TRI 2043, TRI 3072, TRI 4006, සහ TRI 4052) යොදාගෙන ඇති අතර ඒවා තේ පවතින ෆිනෝල ප්‍රමාණයත්, ෆ්ලේ.වනොයි ප්‍රමාණයත්, ප්‍රතිඔක්සිකරණ ධාරිතාවයත් මැන බලා ඇත.

එහි දී ලද ප්‍රතිඵල වලින් හෙලි වූයේ පහත රටින් නෙළාගත් තේ දළු වල අන් භූවිෂමතා කොටස් දෙකෙන් ගත් දළු වලට වඩා මෙම රසායනික සංඝටක බහුලව පවතින බවයි. මේ අතර උඩරටින් නෙළා ගත් TRI 3072 හා TRI 4052 ප්‍රභේදයේත්, මැද රටින් තනළා ගේ TRI 2043 ප්‍රභේදයේත්, පහත රටින් නෙළා ගත් TRI 2023 ප්‍රභේදයේත්, ඒ ඒ කලාපයන්ට අදාල ඉහළ ප්‍රතිඔක්සිකාරක ගුණයන් දක්නට ලැබුනි. එම රසායනිකයන්ගේ වැදගේකම වනුයේ වයස් ගත වීමත් සමඟ ඇති වන පිළිකා, හෘද රෝග, දියවැඩියාව, අධි රුධිර පීඩනය වැනි රෝගාබාධයන්ට ලක් වීමේ ප්‍රවණතාව අඩු කිරීමේ හැකියාවක් මෙම ප්‍රතිඔක්සිකාරකවල පැවතීමයි. එබැවින් ඉහත සඳහන් ප්‍ර‍ෙද්ශ වලින් නෙළා ගත් දළු වලින් නිෂ්පාදිත තේ පානය කිරීමෙන් යහපත් නිරෝගී ජීවන රටාවක් පවත්වා ගෙන යාමට මහත් රුකුලක් වනු ඇතැයි එම පරීක්ෂකයන්ගේ නිගමනය යි.